06-06-06

Een jaar met veranderingen 2004

Het jaar begint met een bezoek aan de kliniek want de morfine klevers zijn weer eens niet toereikend en moet dan ook naar de hoogste dosis gaan. Maar lang kan ik me hier niet mee behelpen want al vlug moet ik terug naar de dokter want de derde dag van de klever is echt niet te doen en de pillen die er ik dan bij mag nemen helpen duidelijk niet meer. Er zit maar 1 oplossing op namelijk de klevers om de 2 dagen gaan veranderen maar dat is dan ook het enigste dat er nog kan gebeuren, en gelukkig helpt dat wel. Er is natuurlijk wel iets anders dat nu in mijn hoofd begint rond te spoken namelijk de morfine pomp want de dokter heeft al gezegd dat dit de laatste keer is dat de dosis verhoogd zal worden en dat ik al eens goed moet nadenken over een proef met zo'n pomp en dat begin ik dan langzaam aan ook te doen omdat ik zelf begin in te zien dat er feilteijk weinig anders nog op zit.

In juni van dit jaar breek in mijn voet dan nog eens, maar ik heb op het moment niks gewaar geworden heb enkel een gekraak gehoord meer niet, maar de morgen nadien valt het me op dat er aan mijn voet is mis is en laat de huisdokter komen en die stuurd me door naar de kliniek om platen te laten nemen en inderdaad het is een breuk dus minstens 4 weken in de plaaster. Pijn heb ik niet maar het is wel lastig.
In september moet ik reeds terug naar de pijndokter want de klevers laten het afweten en nu komt het er op aan wat er zal beslist worden. Voor de dokter is er maar 1 oplossing namelijk de pomp en hij legt me alles nog eens heel goed uit en moet feitelijk wel toestemmen want wat kan ik anders nog doen. Alle afspraken worden vast gelegd ook die van de gesprekken met de psyhologe, want dit is nodig voor de toestemming voor tussenkomst van het RIZIV, want anders moet ik meer dan € 10.000 zelf betalen en daar kan ik niet aan beginnen. Want die pomp gaat ook maar een jaar of 5-6 mee en dan moet er een nieuwe in en dan zou ik die op  terug moeten betalen, dus moet ik wel die toestemming hebben.
De plaatsing van de proefpomp gaat doorgaan in midden november en daarvoor heb ik reeds mijn gesprekken met de psyhologe gehad en volgens haar resultaat van de gesprekken en het beantwoorden van de hopen papieren is er geen enkel probleem voor de tusenkomst van het  RIZIV , dus dat is al een  gans pak van mijn hart.
De dag van de opname ben ik heel kalm en dat is volgens mijn vrouw al lang het geval niet meer geweest , komt misschien omdat ik hoop dat er nu eindelijk iets aan mijn leven zal veranderen want de laatste 2 jaar ben ik enkel thuis buiten geweest om naar de dokter te gaan en eens in de tuin te komen en met de pomp kan daar misschien een einde aan komen..
Heb geluk en moet niet lang liggen wachten op mijn kamer want de dokter neemt me als eerste patient en om 9 uur wordt ik reeds naar de operatiekamer gebracht. Moet eerst gewoon op de operatietafel zitten en ze doen een plaatselijke verdoving op de plaats waar de catheder in het rugemerg wordt aangebracht en veel wordt ik daar niet van gewaar enkel de inbreng van de catheder geeft een rare  maar korte pijn. Als dat gedaan is wordt ik onder narcose gebracht om het darmpje onderhuids naar mijn zij te brengen omdat het daar voorlopig uit mij lichaam zal komen en dan verbonden zal worden met de uitwendige pomp. Als ik daarna wakker wordt voel ik al direct het verschil met de pijn in mijn rug en die is al een gans stuk minder.
Van eten komt in de kliniek weinig terecht want door de morfine ben ik gans de tijd misselijk en kan nog geen eten reuken laat staan dat ik het zou opeten. Moet wel langer in de kliniek blijven dan voorzien en dat komt omdat ik enkel naar huis mag als ik geen klevers  meer gebruik en ik  mag daar ook niet direct mee stoppen. Maar elke dag wordt er nu wel een andere klever aangebracht met een lagere dosis en na 7 dagen mag ik dan toch naar huis. Als alles goed verloopt moet ik op 20 december terug binnen in de kliniek voor de inplanting van de pomp en eindelijk verloopt het deze keer ook goed en de pijn is zeker voor 70% minder in mijn rug en in mijn been en voet  voor 50%.
Wat wel niet veranderd is dat mijn voet gevoelloos blijft maar dat komt door beschadiging van de zenuwen in mijn rug en daar kan de pomp ook niks aan verhelpen maar als dat alles ik wat ik nog heb dan kan ik daar best mee leven.Op 20 december is het dan zover en wordt de pomp ingeplant maar dit gebeurt nu wel onder volledige verdoving.

Hieronder zien we hoe de catheder uit het rugemerg komt en via de zij naar de buikholte loopt waar de pomp zit:

 

 

De pomp zelf en het gaatje in het midden diend om de pomp te vullen, dit wordt gedaan door middel van een naald die  telkens door de huid wordt gestoken waar dan eerst de nog aanwezige medicatie wordt uitgezogen en daarna de nieuwe medicatie wordt ingebracht:

Doorsnede van zo'n pomp:

 

07:35 Gepost in Ziek | Commentaren (0) | Tags: morfine, etienne, morfinepomp, pijn, pijnpomp

De commentaren zijn gesloten.