16-05-06

Drijvende dok

Toen we het drijvende dok voor Oost -Duitsland moesten maken was dat in het begin wel effe aanpassen voor iedereen die erop werkte, maar al vlug was het werk feitelijk heel wat beter dan op een schip. Op dat dok waren zulke kleine ruimtes niet integendeel zelf alles was daar groot en er was plaats genoeg om recht te kunnen staan en dat waren we op de schepen zeker niet gewoon want daar moesten we dikwijls werken in plaatsen waar het maar en 60 cm hoog was.

Op de foto zien we een dok zoals we toen gemaakt hebben. Het principe van zo'n dok was feitelijk eenvoudig met liet de tanks en bodem vollopen met ballastwater en dan trok men het schip erboven. Eens het schip in de goede positie lag werd al het ballastwater terug weggepompd en kwam het dok terug omhoog en het schip volledig droog te liggen.

Dit was ook het laatste waar ik mijn job als monteerder uitoefende want na 19 jaar was mijn rug totaal versleten en kon ik haast niet meer komen werken, de laatste 2 jaar zat ik meer maanden per jaar thuis dan dat ik werkte. Toen ik de laatste keer na een lange afwezigheid terug kwam werken vroeg ik aan onze afdelingsoverste of er soms geen ander werk voor me zou te vinden zijn, maar dat was zeker niet mijn beste kameraad en die zei vlakaf dat hij zou zorgen dat ik monteerder bleef totdat ik op pensioen zou gaan. Op dat moment zag ik het totaal niet meer zitten en zeker omdat de dokter gezegd had dat als  ik de job nog 5 jaar zou doen ik er zeker van mocht zijn dat ik in een rolstoel terecht zou komen.Gelukkig was er tijdens mijn afwezigheid een oproep gekomen van de directie uit naar mensen die krimper zouden willen worden en dit vooral omdat men aan een carferrie zou beginnen en daarop veel krimp werk was. Een krimper moest namelijk na het lassen als het metaal door de warmte vervormd was de platen terug recht maken en voor de rug was dat zeker geen slechte job.
Had geluk dat onze meestergast op dat moment de uitspraak gehoord had van de afdelingsoverste en hij er niet mee akkoord was, hij vroeg me direct of hij me mocht laten opschrijven op de lijst voor vrijwilligers als krimper en heb daarop direct ja geantwoord. Na de middag moest ik op controle komen bij de bedrijfsarts dat was zo de gewoonte na een lange afwezigheid wegens ziekte, en toen ik hem het voorval vertelde dat 's morgens gebeurd was en de reactie van de meestergast belde de dokter direct naar de personeelsdirecteur. De dokter vertelde alles zoals het gebeurd was en voegde er ook aan toe dat ik de job als monteerder na  al die jaren niet meer aankon. Na het telefoontje  van de dokter wist ik direct dat het in orde was en dat ik van de volgende week aan de slag kon als krimper en dit heb ik 6 jaar gedaan totdat de werf op de fles gegaan is. De jaren als krimper heb ik nooit meer thuis gezeten door mijn rug, dus mijn job als monteerder was wel degelijk de boosdoener geweest van al die jaren miserie.   

08:24 Gepost in Boelwerf | Commentaren (1)

Commentaren

*** een stralend dinsdag je toegewenst Etienne
groetjes

Gepost door: Borriquito | 16-05-06

De commentaren zijn gesloten.